We lezen in de Bijbel dat de eerste gemeente veel samenkwam om God te aanbidden. Wat absoluut niet ontbrak in hun onderlinge bijeenkomsten was GEBED, VOORBEDE en LOFPRIJS. Feitelijk hoort dit in geen enkele samenkomst van kerk of gemeente te ontbreken! Een echte christen kun je namelijk herkennen aan GEBED, VOORBEDE en LOFPRIJS.
GEBEDSLEVEN
is ware GEMEENSCHAP MET GOD. Het gebed is de ademhaling van het geestelijk
leven van de christen. De gemeente te Jeruzalem had een wonderbaarlijk gebedsleven.
Zij is óns tot voorbeeld en inspiratie! In feite is de Gemeente Gods
geboren en ontstaan uit GEBED. De discipelen kwamen 10 dagen bijeen
om te bidden in de opperzaal. En op die tiende dag, terwijl zij aan het
bidden waren, kwam de Heilige Geest. En daardoor ontstond de eerste, levende
Gemeente van Jezus Christus. Uit die beweging op de eerste Pinksterdag ontstond
de ware Kerk van Christus, zonder het uiterlijk vertoon dat we vandaag dikwijls
in de kerk vinden. Wat ik wèl lees is dat zij gehoorzaam waren aan
het bevel van Jezus om te wachten:
Handelingen 1:4,5: En terwijl Hij met hen aanzat, gebood
Hij hun Jeruzalem niet te verlaten, maar te blijven wachten op de belofte
van de Vader, die gij (zeide Hij) van Mij gehoord hebt. Want Johannes doopte
met water, maar gij zult met de Heilige Geest gedoopt worden.
Heel belangrijk was ook HOE zij allen wachtten. Vers 14 zegt: Deze allen
bleven eendrachtig volharden in het gebed. Wat moeten dat wonderbare
bidstonden zijn geweest. Mannen en vrouwen die bijeen waren om eenparig
te zamen te bidden. Dit is het soort bidstonden dat wij graag nastreven.
In de eerste gemeente waren ze EENDRACHTIG bijeen, DOELBEWUST
en VOLHARDEND. Zij gaven het niet op! Elke dag was voor hen de gezette
tijd en plotseling, op die eerste Pinksterdag, gebeurde het: de Geest daalde
neer en zij werden allen vervuld met de Heilige Geest. God is getrouw en
dat is Hij nog steeds!
Als je verder leest in het boek van Handelingen lees je dat die eerste gemeenten
alleen maar rijker werden in het gebedsleven. Handelingen 2:42:
En zij bleven volharden bij het onderwijs der apostelen en de gemeenschap,
het breken van het brood en de gebeden. Handelingen 4:31: En terwijl
zij baden, werd de plaats, waar zij vergaderd waren, bewogen; en zij werden
allen vervuld met de Heilige Geest en spraken het woord Gods met vrijmoedigheid.
Handelingen 6:4: Maar wij zullen ons houden aan het gebed en de bediening
van het woord.
Alleen door een bijbels gebedsleven kan de gemeente van Christus bijbels
functioneren. De reden is dat de overwinningen van het Koninkrijk Gods alleen
op de knieën worden bevochten. Onze wapens zijn niet vleselijk, maar
krachtig voor God tot het slechten van bolwerken (2 Cor. 10:4). Wij moeten
dus onder alle omstandigheden naar de bidstonden komen om te BIDDEN.
Die mensen in de eerste gemeente baden véél en ook onder allerlei
omstandigheden. Zij baden in vreugde en verdriet. Zij baden in blijdschap
en vervolging. Zij baden voor zieken. Zij baden voor de vervulling met de
Heilige Geest. Zij baden voor leiding en raad. Hiervan kunnen wij christenen
veel leren.
Vele christenen van vandaag hebben een opwekking nodig! Een herleving van
de Pinksterkracht en van het gebedsleven, zoals het was in de dagen van
de apostelen. Voor de kerk van Jezus Christus zijn de bidstonden de allerbelangrijkste
bijeenkomsten. Vele christenen binnen de kerk veronachtzamen de bidstonden
en komen alleen bijeen op zondag. Echter als we vurige bidstonden hebben
zullen óók de andere samenkomsten gezegend worden! Er mag
niets tussenkomen waardoor uw persoonlijke gebedsleven en het gaan naar
bidstonden schade lijdt.
Laten we ons best doen om de bidstond tot een van de beste samenkomsten
te maken, want ik ben tot de conclusie gekomen dat het onmogelijk is om
een gemeente op te bouwen zonder GELOVIG, GEZOND, VOLHARDEND, EENDRACHTIG
GEBED! Dit is absoluut noodzakelijk voor gezonde gemeentegroei! Laten
we daarom veel BIDDEN en EENDRACHTIG en in GELOOF en
vol van de Heilige Geest naar de samenkomsten komen!!!